Blogowe love, czyli kogo polecam czytać #1

Blogerzy? A tak, szafiarki i te sprawy. Dopóki sama nie zaczęłam przelewać myśli do mojej własnej przestrzeni w Internecie jaką się stał Parapet, blogi były dla mnie niezgłębioną, dość jednorodną masą, a pierwsze skojarzenie jakie miałam to szafiarki. Poważnie.  Później miałam etap poznawania wyłącznie blogosfery literackiej, w której znalazłam zarówno inspiracje jak i antyinspiracje, ale przede wszystkim świetnych ludzi… Czytaj dalej Blogowe love, czyli kogo polecam czytać #1

Dizajn tamtych czasów – Wojciech Grabowski

Pozwolić sobie na „luki pamięci”, o których pisze Schulz. Moje luki są takie: Pan z Kiosku długo jeździ dookoła placu, wykonuje bardzo wiele okrążeń, podnosi się z siodełka w trakcie jazdy, puszcza jedną ręką kierownicę, wreszcie wykonuje figury akrobatyczne – jak żylasta woltyżerka. Czy mi się śniło, czy widziałem taką scenę naprawdę? [s. 65] Dizajn… Czytaj dalej Dizajn tamtych czasów – Wojciech Grabowski

Pan wszystkich krów – Andrzej Dybczak

Było też pusto. Pusto na świecie, pusto w lesie i pusto we mnie samym. Czułem, że jestem niezgrabny, potykałem się na ścieżce, zawadzałem o gałęzie i przeklinałem w myślach. „Kurwa” i „kurwa” chodziło mi po głowie jak jakiś zasłyszany przebój. Wszyscy tutaj bardzo go lubili. Ludzie żyją w cichej rozpaczy, tak pisał Thoreau. Nie wiem,… Czytaj dalej Pan wszystkich krów – Andrzej Dybczak

Nie umiem pisać

Uła, było ciężko usiąść do klawiatury. Kiedy życie daje kopa po nerach, głowa pęka od myśli w trybie przypuszczającym, paczki z chusteczkami kończą się szybciej niż opakowania czekolady, nie jest łatwo budować zdania. Począwszy od tego, że zwyczajnie się nie chce, a skończywszy na tym, że człowiek staje się w monotematyczny, a felietony i recenzje… Czytaj dalej Nie umiem pisać

1 2 3 4 14